Podręcznik

Rozdział 7 — Wbudowane ustawienia wstępne jakości

Sekcja Ustawienia wstępne ze wszystkimi trzema grupami — CLASSIC (4 ustawienia: Quick/Preview/Balanced/Quality), MCMC (3 ustawienia, rozwinięte ze wskazówką „No threshold tuning”), SCENE CLASS (3 ustawienia, dostrojone Bayesem w Fazie Q7)
Sekcja Ustawienia wstępne ze wszystkimi trzema grupami — CLASSIC (4 ustawienia: Quick/Preview/Balanced/Quality), MCMC (3 ustawienia, rozwinięte ze wskazówką „No threshold tuning"), SCENE CLASS (3 ustawienia, dostrojone Bayesem w Fazie Q7)

Sekcja Ustawienia wstępne w Inspectorze, widoczne wszystkie trzy główne grupy. Grupa CLASSIC rozwinięta z Quick (1K iter.), Preview (5K iter., aktywny wybór z niebieskim ptaszkiem), Balanced (20K iter.), Quality (35K iter.). Grupa MCMC zwinięta z odznaką „3" (trzy ustawienia w środku) i podtytułem „No threshold tuning" — MCMC nie potrzebuje progu Densify-Until. SCENE CLASS zwinięta z odznaką „3" dla trzech automatycznie strojonych w Q7 ustawień (Render/3D, Outdoor, Indoor). Wiersz akcji w stopce: Save..., Export..., Import...

Ustawienie wstępne to przygotowana konfiguracja treningu. RadianceKit dostarcza dziesięć wbudowanych ustawień wstępnych — siedem klasyków do standardowych scen i trzy ustawienia „Scene-Class" (P8–P10), które w Fazie Q7 zostały dostrojone optymalizacją Bayesa względem rzeczywistych scen Mip-NeRF-360 i NeRF-Blender. Wybierasz je na pasku bocznym w obszarze Presets lub w Trybie początkującym przy imporcie. Przyciski + otwierają okna dialogowe, aby dodać własne ustawienia obok — dziesięciu wbudowanych nie da się usunąć, ale można je zduplikować.

W Expert View ustawienia wstępne pojawiają się pogrupowane według strategii (Classic / MCMC / Scene-Class). Kliknięcie wpisu zapisuje przypisaną do niego konfigurację treningu do bieżącego stanu. To nie jest zrzut — gdy potem przekręcisz suwakami, stan się zmieni, ale samo ustawienie pozostanie niezmienione; kolorowa wskazówka pokazuje wtedy „modified".

Które ustawienie wstępne kiedy jest właściwe, zależy przede wszystkim od typu sceny i sprzętu. Trzy zestawienia tabelaryczne na końcu rozdziału to podsumowują.

P1 — Quick

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Classic" → pozycja „Quick". Końcówka UUID …001.

TECHNICZNIE

Ustawienie diagnostyczne z 1 000 iteracjami, klasyczną (adaptacyjną) strategią densyfikacji i skalowaniem rozdzielczości treningu 0.25× (obraz wejściowy jest przed treningiem zmniejszany do 25%). Nie służy do dostarczania finalnej sceny, lecz do szybkiego stwierdzenia, czy konfiguracja (pozy kamer, chmura punktów, seria zdjęć) w ogóle wykazuje sensowny ruch w wartościach loss. Na M3 Ultra typowo poniżej 30 sekund na 50–200 obrazach. Mała rozdzielczość zaciemnia rzeczywistą jakość obrazu, ale utrzymuje zapotrzebowanie na pamięć i koszty renderingu na bardzo niskim poziomie. Wybierane także automatycznie jako domyślne przy pierwszym uruchomieniu, gdy system ma mniej niż 10 GB RAM.

P2 — Preview (Classic)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Classic" → pozycja „Preview". Końcówka UUID …002.

TECHNICZNIE

5 000 iteracji densyfikacji Classic, skalowanie rozdzielczości 0.5×, podwójne współczynniki uczenia względem standardu. Densyfikacja (klonowanie + dzielenie) jest aktywna przez pierwsze 2 500 iteracji, później tylko pruning. Domyślne ustawienie dla systemów z ≥ 10 GB RAM. Na M3 Ultra typowo 90 sekund do 3 minut dla sceny z 200 obrazami. Daje użyteczne wrażenie geometrii i pozy kamery, ale tekstury są wyraźnie rozmyte — rozdzielczości renderingu 0.5× nie da się potem ominąć przez ponowny trening z P3 lub P4, ponieważ współczynniki uczenia są skalibrowane pod połowiczną rozdzielczość.

P3 — Balanced (Classic)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Classic" → pozycja „Balanced". Końcówka UUID …005.

TECHNICZNIE

20 000 iteracji densyfikacji Classic przy pełnej rozdzielczości obrazu. Densyfikacja działa przez pierwsze 15 000 iteracji, od iter 3 000 z interwałem densyfikacji 100. Empirycznie „sweet spot" z udokumentowanych sesji treningowych: przy klasycznej densyfikacji na Horse Full i Truck loss L1 stabilizuje się między iter 18 000 a 22 000, dłuższy trening nie przynosi istotnej poprawy poniżej Quality (P4). Na M3 Ultra typowo 30–60 sekund na 200 obrazach, 5–8 minut na 1 000+ obrazach.

P4 — Quality (Classic)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Classic" → pozycja „Quality". Końcówka UUID …003.

TECHNICZNIE

35 000 iteracji densyfikacji Classic z V546-„Opacity Decay" (HTGS, Eurographics 2025): po każdym cyklu densyfikacji opacity wszystkich istniejących gaussianów mnoży się przez współczynnik < 1.0, co niezawodnie usuwa nieaktywne gaussiany przy pruningu i tym samym na identycznej liczbie iter osiąga 14% lepszy loss L1 niż klasyczny przebieg 35 000. Loss SSIM jest włączony (ssimWeight=0.05). Na M3 Ultra typowo 2–4 minuty na 200 obrazach. Dostarcza na NeRF-Blender (Lego, Chair, Drums) finalne L1 ≈ 0.023 — najlepszy wariant Classic w 560+ udokumentowanych eksperymentach. Uwaga: potrzebuje ~3–5 GB pamięci GPU; na systemach 8-GB bezpieczniejszym wyborem jest P3.

P5 — Preview (MCMC)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „MCMC" → pozycja „Preview". Końcówka UUID …006.

TECHNICZNIE

60 000 iteracji densyfikacji MCMC (3DGS-MCMC, NeurIPS 2024) przy limicie 100 000 gaussianów. MCMC zastępuje heurystyczną logikę klonowania/dzielenia relokacją Markov Chain Monte Carlo: martwe gaussiany są na nowo rozmieszczane przez głębokości próbkowania ważone sigmoidą, co daje kontrolowaną i powtarzalną liczbę gaussianów. Limit twardo ogranicza maksymalną liczbę przy 100K — to oszczędza pamięć i czas renderingu, ale kosztuje detal. Na M3 Ultra typowo 5–8 minut na 200 obrazach. Nadaje się jako „test funkcjonalny MCMC" — pomaga ocenić, czy zmiana z Classic na MCMC ma sens, zanim zainwestujesz więcej czasu w P6 lub P7.

P6 — Balanced (MCMC)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „MCMC" → pozycja „Balanced". Końcówka UUID …007.

TECHNICZNIE

120 000 iteracji MCMC przy limicie 150 000 gaussianów. Średni poziom MCMC — prawie finalna liczba gaussianów z P7 Quality, ale tylko 60% iteracji. Empirycznie loss L1 w udokumentowanych sesjach treningowych wynosi 0.026–0.028 na Horse Full, w porównaniu do P7 z 0.0246 — czyli około 7% wyżej, za to połowiczny czas oczekiwania. Na M3 Ultra typowo 8–15 minut na 200 obrazach. Używa procedury, która skaluje efektywny limit gaussianów do gęstości punktów wejściowej chmury SfM (zobacz T75 w rozdziale 6).

P7 — Quality (MCMC)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „MCMC" → pozycja „Quality". Końcówka UUID …004.

TECHNICZNIE

200 000 iteracji MCMC przy limicie 150 000 gaussianów, loss SSIM 0.05, MCMC-Noise-Decay przez 80% iteracji. Najlepszy pojedynczy przebieg L1 w 560+ eksperymentach: 0.0238 na Horse Full, uśrednione przez 3 próby 0.0246 (w porównaniu do P4 0.0230 na tej samej scenie). MCMC dostarcza przy tym 71% mniej gaussianów (150K vs ~524K) — decydujące, gdy chcesz dostarczyć wynik w internecie, ponieważ mniejsza chmura daje znacząco mniejsze pliki eksportowe. Czas treningu na M3 Ultra typowo 20–35 minut na 200 obrazach; na zestawach 1 000+ raczej 1–2 godziny. Najlepszy wybór, gdy pożądana jest maksymalna jakość obrazu przy minimalnym rozmiarze końcowym.

Grupa SCENE CLASS rozwinięta ze wszystkimi trzema ustawieniami — Render (3D) 200K iter / 1 189K Gs, Outdoor (tuned) 200K iter / 1 250K Gs, Indoor 200K iter / 669K Gs
Grupa SCENE CLASS rozwinięta ze wszystkimi trzema ustawieniami — Render (3D) 200K iter / 1 189K Gs, Outdoor (tuned) 200K iter / 1 250K Gs, Indoor 200K iter / 669K Gs

Inspector z rozwiniętą grupą SCENE CLASS. Każdy wpis ustawienia wstępnego pokazuje nazwę, budżet iteracji i finalny limit gaussianów. Wysokie limity (669K do 1.25M) odzwierciedlają strojenia Q7-BayesOpt, które dla odpowiednich typów scen empirycznie ustaliły optymalną gęstość gaussianów. Wybór kliknięciem zapisuje przypisaną konfigurację treningu do bieżącego stanu.

P8 — Render (3D)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Scene-Class" → pozycja „Render (3D)". Końcówka UUID …700.

TECHNICZNIE

Ustawienie Scene-Class dla scen syntetycznych / CGI-podobnych (NeRF-Blender, Mip-NeRF 360 Flowers, zestawy testowe renderowane w Blenderze). Sweep Q7-BayesOpt (Trial T10 na flowers, Seed 7, budżet 20) ustalił: mcmcMaxGaussians=1 189 511, mcmcCapMultiplier=2.98, ssimWeight=0.051, densifyGradThreshold=3.34e-06, mcmcNoiseScale=5.61e-05. Δ +0.36 dB PSNR względem bazowego Quality-MCMC (17.67 → 18.03). Mip-Splatting celowo wyłączony (werdykt Q1.5-„closed no-win" 2026-05-25), Sky-Dome również wyłączony (sceny syntetyczne nie mają prawdziwego nieba). Główną dźwignią jest 8× większy górny limit gaussianów — sceny syntetyczne z czystym alfa i gęstymi teksturami silnie reagują na wyższą gęstość. Czas treningu na 200 obrazach mniej więcej jak P7.

P9 — Outdoor (tuned)

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Scene-Class" → pozycja „Outdoor (tuned)". Końcówka UUID …701.

TECHNICZNIE

Ustawienie Scene-Class dla ujęć plenerowych z prawdziwym niebem i dużym zakresem głębi (Mip-NeRF 360 Bicycle/Garden, ETH3D-Tunnel, loty dronem). Sweep Q7-BayesOpt (Trial T0 na bicycle, Seed 7, budżet 10) ustalił: mcmcMaxGaussians=1 250 744, mcmcCapMultiplier=5.32, ssimWeight=0.082, skyDomeRadiusMultiplier=59.0. Δ +1.40 dB PSNR względem Quality-MCMC (21.66 → 23.06) — wszystkie 9 ważnych prób bicycle przebiło próg +1.0 dB. Sceny plenerowe reagują niezwykle silnie na wyższe budżety gaussianów (skalowany zakres głębi) i na V549e-Sky-Dome (sferycznie zrzutowane piksele nieba wokół sceny). Cap-Multiplier 5.32 pozwala relokacji MCMC bardziej agresywnie próbkować w odległych obszarach obrazu. Mip-Splatting celowo wyłączony (werdykt Q1.5: w plenerze nawet kosztuje PSNR). Rekomendacja w UI z sufiksem „(tuned)" — w porównaniu do niestrojonego odpowiednika Indoor skok jakości jest ponad czterokrotnie większy.

P10 — Indoor

GDZIE

Inspector → sekcja Ustawienia wstępne → grupa „Scene-Class" → pozycja „Indoor". Końcówka UUID …702.

TECHNICZNIE

Ustawienie Scene-Class dla wnętrz (Mip-NeRF 360 Bonsai/Kitchen/Room, Deep Blending playroom/drjohnson, ETH3D Storage Room). Sweep Q7-BayesOpt (Trial T6 na bonsai, Seed 7, budżet 8) ustalił: mcmcMaxGaussians=669 215, mcmcCapMultiplier=1.76, densifyGradThreshold=1.67e-06, pruneOpacityThreshold=0.0142, ssimWeight=0.171. Δ +0.33 dB PSNR względem Quality-MCMC (29.63 → 29.96). 3/8 prób przebiło próg +0.2 dB, 8/8 ważne (bez stalla dzięki strażnikowi mtime-Stall). Wnętrza reagują o połowę słabiej niż plener — Δ +0.33 vs +1.40 dB — przy mniej więcej połowie budżetu gaussianów (670K vs 1.25M). Powód: geometria ograniczona ścianami nasyca się wcześniej; więcej gaussianów jest marnowanych na płaskich powierzchniach ścian. Cap-Multiplier 1.76 jest celowo konserwatywnie dobrany, aby uniknąć MCMC-Collapse (zjawisko z v1.4.3). Sky-Dome i Mip-Splatting oba wyłączone.

Kiedy które ustawienie wstępne?

ScenariuszTest wstępnyGłówny przebieg
Test funkcjonalny nowych obrazów, < 30sP1 Quick
Skan pojedynczego obiektu, < 500 zdjęćP2 PreviewP4 Quality lub P7 MCMC
Wnętrze, 100–500 zdjęćP2 lub P5P10 Indoor
Plener / dron / krajobraz, > 200 zdjęćP5 Preview MCMCP9 Outdoor (tuned)
Renderingi Blender/Cinema-4D, zestaw testowy NeRF-BlenderP5 Preview MCMCP8 Render (3D)
Dostawa do sieci (małe, zwarte)P2P7 Quality MCMC (najmniejszy plik przy pełnej jakości)
Druk, marketing, pełny detalP3 lub P5P4 Quality (Classic)

Szybkie porównanie

UstawienieStrategiaIter.Maks. GsSkala renderuTypowy czas (200 obr., M3 Ultra)Q-Sweep
P1 QuickClassic1 0000.25×~30 s
P2 PreviewClassic5 0000.5×2–3 min
P3 BalancedClassic20 0001.0×30–60 s
P4 QualityClassic35 0001.0×2–4 minV546 HTGS
P5 Preview MCMCMCMC60 000100 K1.0×5–8 min
P6 Balanced MCMCMCMC120 000150 K1.0×8–15 min
P7 Quality MCMCMCMC200 000150 K1.0×20–35 minV544a
P8 Render (3D)MCMC200 0001.19 M1.0×25–45 minQ7 T10 Δ+0.36 dB
P9 Outdoor (tuned)MCMC200 0001.25 M1.0×30–50 minQ7 T0 Δ+1.40 dB
P10 IndoorMCMC200 000670 K1.0×25–40 minQ7 T6 Δ+0.33 dB

Własne ustawienia wstępne

Przyciskiem Save... w sekcji Ustawienia wstępne (I1 w rozdziale 2) zapisujesz bieżącą konfigurację treningu jako własne ustawienie wstępne. Własne ustawienia nie są „Built-in" i można je zmieniać nazwę, eksportować (jako JSON), udostępniać przeciągnięciem, duplikować i usuwać. Dziesięć wbudowanych ustawień P1–P10 pozostaje nietknięte przez przycisk usuwania.

Reguła kciuka: Jeśli zmieniasz w jakimś ustawieniu coś, czego częściej będziesz potrzebować — Sky-Dome włączony, wyższa waga SSIM dla konkretnej klasy sceny, odmienne liczby iteracji — to zapisz ten wariant jako własne ustawienie. Tak będziesz wiedzieć przy następnym przebiegu, że to konfiguracja odbiegająca od standardu.